راستش، حالم خوبه اما مطمئن است که خوشحال است. او شغلی موفق، دوستپسر عاشقی، والدینی فوقالعاده دارد و بااستعداد، بامزه و باهوش است.

تا اینکه به طور غیرمنتظره و «داوطلبانه» در بخش روانپزشکی یک بیمارستان قرار میگیرد.

یک اتصال کوتاه؟ در راستش، حالم خوبه(Honestly, I’m Fine) یک فرسودگی شغلی؟ او فکر میکند این یک اشتباه بزرگ است. چون او یک آدم کاملاً عادی است. مگر نه؟